Pagsusuri ng Kurikulum sa Elementarya

SEK. 6. Ang wikang pambansa ng Pilipinas ay Filipino. Samantalang nalilinang, ito ay dapat payabungin at pagyamanin pa salig sa umiiral na mga wika ng Pilipinas at sa iba pang mga wika. Alinsunod sa mga tadhana ng batas at sang-ayon sa nararapat na maaaring ipasya ng Kongreso, dapat magsagawa ng mga hakbangin ang Pamahalaan upang ibunsod at puspusang itaguyod ang paggamit ng Filipino bilang midyum ng opisyal na komunikasyon at bilang wika ng pagtuturo sa Sistemang pang-edukasyon. Ang wika ay isa sa esensyal na pangangailangan ng tao lalo na sa pang araw-araw na buhay. Ito ang nagiging daan natin upang mas makakilala ng ibang tao, magpalitan ng mga impormasyon at ito rin ang nagsisilbing identidad ng bansa. At bilang Pilipino, ang wikang Filipino ang ating pinagkakaingatan hanggang sa ngayon. Ngunit aminin natin o sa hindi, ang ibang mga tao ay tila ba nahuhumaling na at nagpapalamon sa ibang mga umuusbong na lenggwahe at mas minamahal ito kaysa sa sariling wika. Ayon kay Al Vitangcol, “Sa totoo lang, marami akong kakilala na hindi itinuturo ang wikang Filipino sa kanilang mga anak, kung hindi ang wikang Ingles. Sa tingin nila, mas mataas ang antas nila sa lipunan kung sila ay magsasalita ng Ingles.” At labis ko itong ikinalulungkot dahil para sa akin ay dapat bata pa lamang ay nasasanay na sila upang lalong mapagyabong ito at ang kanilang kaalaman. Bukod sa magulang ay mahalaga din ang gampanin ng paaralan o ng mga guro sa Elementarya dahil para sa akin ang mga bata ay parang halaman na kinakailangan diligan at pangalagaan upang yumabong ito. Dito ay masisimulan na nila matutunan ang kanilang paunang kaalaman sa Filipino at kinakailangan na madala nila ito hanggang sa sila ay humantong sa sekondarya. Kaya naman mahalaga ang Kurikulum ng Elementarya dahil sa pamamagitan nito ay ang mga mag-aaral naisasama sa karanasang pang-edukasyunal at tunay na makatutulong sa pagpapaunlad ng sitwasyon ng lipunan na labis na kinakailangan ng mga bata sa elementarya.

Ang Disenyo ng Kurikulum ang isa sa nagiging gabay ng paaralan pati ng mga guro upang tukuyin ang nararapat na pagbibigay kaalaman sa mga mag-aaral. Ito ay isa sa makakatulong upang mas mapabuti at mapagyabong ang kanilang kaalaman o maaari natin sabihin na ang edukasyon at ang mahusay na disenyo ng kurikulum ay may kakayahan na punan ang lahat ng kaalaman na kailangan para pangasiwaan ang lipunan at mundo. At para sa disenyo ng kurikulum sa elementarya, nagsimula ang disenyo ng kurikulum sa mga layunin, (Anu-ano ang mga layunin sa aralin?) Nilalaman, (ano ang paksa ng aralin?) Mga kagamitan (Anu-ano ang mga kagamitang pampagtuturo na gagamitin ng guro?) Mga Istratehiya, (Anu-ano ang mga pamamaraang gagamitin ng guro sa pagtuturo?) at nagtatapos sa Pagtataya (Anu-ano ang mga panukat na gagamitin ng guro sa pagkatuto ng mag-aaral. Ang disenyo ay mayroong tatlo, ang una ay ang Nakasento sa aralin o Subject-Centered na tumatalakay sa kung anong paksa ang bibigyang pansin para matuto ang mga bata halimbawa na lamang ng matematika, literatura at iba pa. Ito ay isa sa mga karaniwang ginagamit lalo na ngayon sa K-12 Kurikulum at matatagpuan sa mga pampublikong paaralan. Sumunod ay ang Learner-Centered Design na binibigyang halaga ang pangangailangan, interes at kagustuhan ng mga mag-aaral. Bata man ang madalas na kumikilos sa isang silid- aralan hindi pa din naman nawawala ang trabaho ng guro sapagkat ginagabayan pa din nila ang mga gawain. At ang huli ay ang Problem-Centered Design na tinuturuan ang mga bata kung paano tingnan ang problema at mabigyan ito ng solusyon. Iminumungkahi sa kanila na ang kanilang mga natututunan ay makatutulong sa realidad at makatutulong sa araw-araw na buhay. Ang tatlong disenyo ay nakahanda upang makapili ang mga guro ng kanilang ipapalaganap sa silid-aralan na sa tingin nila ay makatutulong sa bata. Sa lawak/saklaw ng kurikulum sa elementarya at para sa mabisang pagtuturo, ang mga tiyak na kasanayan ay nililinang sa pamamagitan ng mga sitwasyon ng iba’t ibang kagamitan sa lubusang pagkatuto. Konsepto ng sibika at kultura ang nilalaman ng Filipino sa una hanggang ikatlong baitang.

Tumungo naman tayo sa layunin na tumutukoy sa adhikain ng edukasyon sa elementarya. Nagagamit ang wikang Filipino upang madaling maunawaan at maipaliwanag ang mga kaalaman sa araling pangnilalaman, magamit ang angkop at wastong salita sa pagpapahayag ng sariling kaisipan, damdamin o karanasan nang may lubos na paggalang sa kultura ng nagbibigay at tumatanggap ng mensahe. Kinakailangan na magkaroon nito upang malaman kung ang layunin ba ay makatutulong sa bata at naging epektibo. Nilalayon ng edukasyong elementarya na linangin ang ispirituwal, moral at pisikal na mga kakayahan ng mga mag-aaral; magdulot sa kanila ng mga karanasan sa demokratikong pamumuhay at ikintal ang kaisipan at saloobing kailangan para sa isang matalino, makabayan, makatwiran at kapaki-pakinabang na pamayanan. At malinang ang mga batayang kasanayan sa apat na malalaking aspeto: pakikinig, pagsasalita, pagbabasa at pagsusulat. Mahirap turuan ang bata lalo na kung wala ito sa pokus ngunit gabay natin ang layunin na sila ay matuto hindi lamang sa pang-akademiko ngunit ang iba pang maaaring matutunan sa kanilang pagkatuto. At para matamo ito mayroon ilang Gawain upang magkaroon ng pangkabuuan na kahusayan ang bata.

Para sa mga kasanayan sa edukasyong elementarya ay magiging daan sa pagkatuto sa paggamit ng Wikang Filipino sa iba’t ibang kasanayan na tinatawag na Sining ng Komunikasyon. Ang mga tiyak na kasanayang dapat linangin ay napapaloob sa Learning Continum ng Kagawaran ng Edukasyon, Kultura at Isports para sa antas elementarya. Pagbasa, na mayroon ding antas ng pagbasa na tinatawag na “Primaryang Antas” na nagsasaad ng pinakamababang antas ng pagbasa at pantulong upang makamit ang literasi sa pagbasa. Halimbawa na lamang nito ay sa pagbasa ng mailing kwento, natutukoy ng mambabasa kung sino ang mga tauhan, katangian o maging pangyayari ng kwento. Pakikinig, inaasahan na ang bata ay paghinuha kung ano ang magiging paksa ng usapan o maaari din na nakikilala ang mga tunog ng patinig/katinig na napapakinggan. Pagsasalita, pumapangalawa sa limang makrong kasanayan. Maaaring pagbubuod ng kwentong narinig o binasa sa guro, teyp o kaklase o kaya naman ay pagkukwento sa tulong ng mga larawan. Pagsusulat, ay nakasusunod sa mga pamantayan sa pagsulat, e.g. pag-upo, paghawak ng lapis, posisyon ng kamay atbp. O naisasagawa ang maayos at wastong paraan ng pagsulat. At ang huli ay Pag-unawa nauunawaan ang mga nakasaad sa libro o teksto at nakapagbibigay ng sariling opinion na nauukol sa nabasa o kahit narinig. Mahalaga ang bawat kasanayan dahil ang mga ito ang tutulong sa kanila na malampasan ang elementarya at madala ang mga natutunan sa sekundarya.

Ang kalakasan ng kurikulum sa elementarya ay binibigyang-diin ang paglinang ng kaisipan ng mga bata na kasinghalaga rin ng kasanayan sa paggawa. Sinisigurado na ang kurikulum ay talagang makatutulong sa pagpapalawig ng bokabularyo at kaalaman ng mga bata sa Filipino. Patuloy pa din ang progreso nito upang maibigay ang layunin at maisagawa ito ng maayos sa mga mag-aaral at nangangako na magandang simula bago tumungo sa sekundarya. Ang nakitang kahinaan nito ay ayon kay Virgilio Almario na tagapangulo ng KWF, kinakailangan pa daw ng “closer relationship” ang komisyon ng DepEd, lalo pa’t walang ibang institusyon na nag-aalaga sa Filipino bilang asignaturang itinuturo sa paaralan. Bukod pa dito ay tinawag niyang “mababaw” ang kurikulum dahil aniya, kulang ito sa kaalaman sa literatura at kailangan dagdagan ang mga akdang dapat pag-aralan ng mga estudyante. Kung ako man ay may babaguhin sa Kurikulum ng Elementarya ay ang istratehiya ng mga guro at nasabi ko yun base sa aking karanasan noong elementarya. Kinakailangan na malaman muna ang mga hilig at atensyon ng mga bata upang sila ay talagang making sayo ng lubusan. Ang bata ay mabilis mawala ang pokus lalo na’t madami ang nakikita kaya mahalaga ang pagkuha sa kanila ng atensyon upang mas malinawagan at may matutunan sila sa Wikang Filipino. At upang mas mapabuti pa ang kurikulum sa kasalukuyan ay kinakailangan bigyang pansin din ng mga magulang ang kanilang mga anak dahil ayon sa aking guro na si Ma’am Antiola ay hindi lamang lahat ng responsibilidad ng pag-aaral ng bata ay sa paaralan bagkus ay mas marami ang nailalaan nilang oras sa tahanan at dapat doon magsimula ang unang karunungan lalo na sa Wikang Filipino na dapat ay ginagabayan nila upang mas mahasa at dumami ang kaalaman ng bata. Ang mga bata ay nakadepende pa din sa kanilang mga magulang kaya naman nararapat din na sila ay kahit papano turuan ang mga anak kahit nasa bahay lang dahil para sa kanila din ang kanilang mga natututunan.